Hasat Devri

Sen olmadan dönen dünya,

Hasat gününü devreden bir toprak !

Dilediğin kadar mahmuzla

Koşmayacak o gavur atı.

İlk günü hatırla,

Parmak uçlarındaki heyecanı…

Ceketine sarılmış küçük bir kadın

Gözleri yeşil görüp yeşillenmiş,

Dudakları isyan görüp kurumuş,

Aklındaki tek şey ‘’son’’ olmak.

Artık tek derdi,

Bittiği bataklığı kurutmak

tek başına…

Ama yağmadı toprak,

Çapalanmadı yağmur

Ve güzel sözler söylemedi tanrı !

Soldu sonra,

tek başına…

Yine döndü dünya,

toprağın hasat günü devroldu bize…

           

                                                                                     Tolga Gündoğdu