Kürkçü Dükkanı

Ay baktığım yerde

Karanlık ise yine çok koyu.

Duman bugün dört duvarın içinde.

Başka bir nefese gerek duymadım.

Şiirler okudum kendime,

yemekler yaptım.

Alt yazıda bir anne feryadı gördüm,

ağlayamadım bile…

Zor işti bir kadın sevmek.

İlhamın olmayan bir kadın,

haramın tâ kendisiydi belki.

Göze gözün,

yüreğe tenin değmesi ürkütücüydü.

Tüm sular çekilene dek,

sandalım hala yalnızlığım…

Tolga Gündoğdu

Yeşilucu

Yol yağmur

Gün somurtkan

Aşk ise arkamda …

Yoldaşlar bekler,

Beşparmak’ın ardındaki avuçlar.

Düşler kısa

Hayaller uzun.

Silahsız çatışma

Yaralı yok.

Ölen, yine ben.

Yoldaşlar bekler,

Beşparmak’ın üstündeki izler

Baktıkça yeşerecek,

Bu çorak

Bu riyâkar

Bu mahpus

Kendinden yalancı emin

Gölge üstüne gölge düşmüş

Yılan yuvaları !

Tolga Gündoğdu

Bir Mektup Bir Öğüt

Kapatmak istiyorlar beni anne,

Yağmurla toprağın koklaşamadığı yerlere.

Gecenin tüm güne zulmettiği,

O plastikten de öte beton yığınlarına…

Haykırmak isterken sevdanın asıl adını,

Yalanın diğer adıyla şarkılar dinletiyorlar.

Toprağım yeşermesin diye gözlerimi kapatıyorlar anne,

su bile vermiyorlar…

Ama, ne o nice kıvılcımların sığındığı mağarayı,

Ne de önündeki ateşi biliyorlar…

Tanımıyorlar bizi,

Kendi tanrılarını anlatıyorlar sadece.

Ve bu büyük BEYlerin derdi, beyinlerimizle anne.

Ya beynimizi yiyorlar,

ya da beynimizi akıtıyorlar.

Demem o ki anne,

Pir’den başka bir yol varsa,

O da o yolun devamıdır,anla anne…

Tolga Gündoğdu

Mağlup Rüyaların Düşleri

Sanma ki ,

Seni sevmeyi bıraktıktan sonra şiire küstüm.

Küstüğüm, kelimelerindi.

O, dilimin en ucunda,

Boğazımın en düğümünde,

Gözümdeki perdenin en süslü nakışında…

Küsemedim.

Sevilmeyi beceremediğim kadar başarılı oldum bu işte de !

Yeni kapılar açtım,

Bir adaya hapsettim tüm zehrimi…

Gitmek istiyorum.

Kuluçkadaki bir anne gibi beklerken seni,

Güneşe yenilen bir yıldız gibi kaçmak istiyorum senden.

Sanma ki,

düşlere sırt döndüm.

Ancak,

gözlerimi rüyalarına açtım...

               Tolga Gündoğdu

#Okmeydanı'nda polis tarafından katledilen #AyhanYılmaz'ı tanıyan bir dostun, onun hakkında söyledikleridir...

"Dün yerde yatan bu kişi. Askerlik sürecinde bir ton işkenceye maruz kalmış. Yıllarca sürmüş askerlik cezası. Yaşadıklarını kaldıramayan Ayhan yıllarca psikolojik tedavi görmüş. Ardından akli yetisini tamamen kaybetmiş. Arkadaşları Ayhan çok iyi biriydi. Ne olduysa askerlikten sonra oldu. Toparlanamadı. Sonunda sokaklara vurdu kendini. Arada evine uğrar çoğunlukla sokakta kalırdı. Çocuklarla oynardı hep. Onları çok severdi. Biri biraz para verse gider çocuklara bir şey alırdı. Kahvehane var burada. Sabahları temizliğini yapar. Hayvanlara ekmek verir. Birilerinin işini yapınca sadece tek dal sigara isterdi. Kimseye zararı yoktu konuşmazdı. Sessizce gülerdi hep. Yazık oldu Ayhan'a. Bu dünya ona göre fazla kötüydü. Öldü kurtuldu desem içim elvermiyor. Ayhan dün boylu boyunca yatarken o sokakta. Aslında bir şey söylüyordu. "Burası bizim değil bizi öldürmek isteyenlerin ülkesi. Ayhan'ın cenazesini yarın kaldıracak ailesi. Ben orada olacağım."

Bir Yol Daha Var

Bir yol daha var yoldaş olunacak

Uzat sesini , bu kavga bizim.

Kahpeye atılacak yumruk var ,

Lâkin,

Sevilecek yüzler,

Ekilecek düşler de var tohum tohum…

Bir yol daha var yoldaş olunacak ,

en karmaşığı da bu zaten.

Aynı barikata sığan bu cân,

aynı yüreğe sığar mı ?

Bir yol daha var yoldaş olunacak.

Aynı zaferin iki yolcusu olduğumuz gibi ,

Aynı semtin iki komşusu olmayacağız.

                                                                        Tolga Gündoğdu

Ayrılığın Etimolojisi

Hayat pınarları ,

her zaman köşe başından akmaz.

Bazen yeşilce baktığın mavi bir gök yüzünden,

bazen  kızılca haykırdığın geçmişinden can verir sana…

Her güvercin beyaz olamayacağı gibi ,

Her aşkın rengi de ‘’yeşil’’ olamaz.

Biz sığdırdık oysaki 29 harfe ,

bilemezdik…

Bilemezdik , her nefesin ayrı bir sevdanın timsali olduğunu.

                                                                                Tolga Gündoğdu

Ertelenmiş  Şiir

Ertelenmiş bir şiirim bugün,

bulutların yağmayan yüzünde. / a

Acıya tok, sese aç. / b

Başımız eğik, / c

gözlerimiz kapalı, / d

umudumuz var. / e

Yazma vakti geldi artık,

bulutların kurusunda. / a

Reva olanlar kusuldu,çığlıklar sofraya ! / b

Karıncalar ezilmesin diyeydi , hepsi ! / c

Her baktığında düşecek bir damla var , 

bana ait. / d

Umudumuzsa ,

En az kelebeğinki  kadar … / e

                                  

                                                                                            Tolga Gündoğdu

Hasat Devri

Sen olmadan dönen dünya,

Hasat gününü devreden bir toprak !

Dilediğin kadar mahmuzla

Koşmayacak o gavur atı.

İlk günü hatırla,

Parmak uçlarındaki heyecanı…

Ceketine sarılmış küçük bir kadın

Gözleri yeşil görüp yeşillenmiş,

Dudakları isyan görüp kurumuş,

Aklındaki tek şey ‘’son’’ olmak.

Artık tek derdi,

Bittiği bataklığı kurutmak

tek başına…

Ama yağmadı toprak,

Çapalanmadı yağmur

Ve güzel sözler söylemedi tanrı !

Soldu sonra,

tek başına…

Yine döndü dünya,

toprağın hasat günü devroldu bize…

           

                                                                                     Tolga Gündoğdu

dersim'i anlama kılavuzunun epigrafıdır.

"başımıza geleni sorma oğul, bir karanlık dönemdi. harami sofralarında yer kapma yarışına girdiğimiz gün zaten kaybetmiştik her şeyi. cellada kılavuz olma hâlimizi evliyalarımız da kabul etmemişti. kabul etmediği içindir ki bize, gidin ne haliniz varsa görün demişlerdi. bil ki oğul, bütün karanlıklar kötüdür, ömrüm boyunca şafağa secde etmem bu sebepledir. çünkü seherin vakti ilk ışığın habercisidir ve bil ki ışıkta leke yoktur. bilir misin oğul, toprak evlerimizin kapısı neden hep güneşe açılır? sence bu bir tesadüf müdür? unutma ki dersim'in bütün ulu ağaçları gövdelerinde bize yer açmıştı, dağlarımızsa mazlumun sığınma eviydi. onların kerametinden bir gün olsun şüpheye düşmedim. ama gel gör ki her sabah kapımızın eşiğini ısıtan o yüce varlığa önce biz sırtımızı döndük, sonra da yol ve erkânı kaybettik. unutma ki harami sofralarındaki kan lokmasını biz hazmettik ama onlar asla hazmetmedi. kendi gerçeğine hep sadık kaldılar kısacası. dersim'in tılsımını biz bozduk oğul ve bedelini de ağır ödedik. şimdi anlıyor musun neden küstüğümü?" 

Geceleri, ölü otlar kokuyor burnuma,

Yalnızlığın sesi gibi sanki…

Bütün pencereler kapalı oysa

Neden bu ısrar ?

Neden yemyeşil değilsiniz sanki 

Göz göze gelsek yeterdi…

Yalan      

Son söylediğim yalandı :

Seni artık sevmediğim.

Sana defalarca yalanlar söylemiştim ben zaten

Hatırlarsın,

Ağlamadığım,özlemediğim,bilmediğim…

Ama hiçbiri ,

Sonuncusu kadar dağlamadı şu yufka yüreğimi.

Ne güzel de inandırırdım seni

Sonra kendini kaptırır,

Bana okkalı bir gözyaşı dökerdin.

İşte o zaman anlardım günah olduğunu

‘’Seni öyle görmenin ateşi,

hiçbir cehennemde yokmuş’’ derdim.

Ardından tövbemi eder sevmeye devam ederdim.

Bu son yalanın tövbesi yok lakin

O ulu tanrının cennetine girmek için sevmedim seni.

Artık dönüşü yok

artık herkes bu oyunun bir parçası

artık her mevsim bunun bir nedeni

artık her karanlık bu yolun sonu

artık,

artık herkes sen sevdiğim…

                                                                     Tolga GÜNDOĞDU

http://www.kalabalikdergi.com/dergi-arsivi/kalabalik-dergi-sayi-4.html

Sonbahar   

Oysa ne çok bekledim seni

Yapraklar bile kurudu

Düşer oldular yavaş yavaş…

Söz vermemiştin,

Ama gelecektin.

Yaşlanmamıştık,

Ama gençleşmiyorduk da.

Kardanadam yapamadık belki,

Çiçek açan ağaçları da resmedemedik

Hatta bu yaz seni o elbisenle tekrar göremedim bile

Ama bir sonbaharımız var artık.

Yaşanmamış,

Sönmemiş.

Bu bahar bizim.

İlk olamadı,

Son olsun.

Son bahar bizim olsun…

                                                                   Tolga Gündoğdu

Sev                                                                                                

Sen,

sadece sev.

Ben şiirler yazarım

Bundandır güneşi görmeden uyumayışım.

-Uyurum da uyanamam,

Uyanırım da seni bulamam,

Bulurum da yaklaşamam-

diyedir korkum…

Sen,

sadece sev.

Yapraklarla su taşırım dudaklarına.

Gönlünün saltanatına mankurt ,

her sabah  ‘günaydın’ nâmesi getiren bir güvercin olurum.

Sen,

sadece sev.

Benim hiç sevilmediğim gibi ,

Son kez sevecekmiş gibi ,

Sev !

           Tolga GÜNDOĞDU

                   KARA                                      01.04.2013

Uzaklığın,saçının teli kadar kapkaraydı

Bir bakışta bitiremezdim

Yalnız o tay parçası koşardı yorga edasıyla

Bense kendimi dizginlerdim

Tanrı'dan öğrendik görmeden sevmeyi

İyi,hoş bilip hayal etmeyi

Tanrı hep var,sen olmadın

Selamın da olmasa hiç doğmadın

Bir gün,elbet,belki

Sen de binecektin o yorgaya

Aklımın ucundan geçsen

Dur diyecektim,geldin...

                                                                                

Tolga Gündoğdu

Hoşgeldin

Hoş geldin evime

Bastın güller,ağladın çöller bitti.

Gerdanındaki kokuyu kıskanıp,

Soldu saksımdaki karanfiller.

Işığa lüzum yok,

Gözlerin birer aşk feneri.

Hoş geldin evime

Öyle bir depremdi ki bu,

Yıkılan tek hane mutsuzluk oldu.

Hoş geldin evime

Bastın güller,

Baktın dertler bitti.

                                                                                                         

                                                                                                      Tolga Gündoğdu

Günlerin Hikayesi

Demek bugün doğdun,

Benden on gün önce.

On güne razı olmalıymışım

Bak,

Tanrı aldı seni elimden.

O günden beri kuşlar pencereme konmuyor,

Telaşlanıyorum.

Bozuk saatin geliyor aklıma,

Bir dalga boyu dalıyorum bulutlara.

Sonra,

Güneş’in gözleriyle uyanıyorum,

Ben çizdim.

Beden olamadı yavrucak.

O , senin kadar şanslı değil bugün.

Demek bugün doğdun,

Yürünmemiş yolları yürütmek için,

Şehrimdeki deniz kabuklarını sahiplenmek için,

Yeşili sevdirmek,

Şiir yazdırmak için…

Annemden sonraki,

Güneş’ten önceki kadın olmak için…

Demek bugün doğdun… 

                                                                                                    Tolga Gündoğdu

GÜNEŞ                    22.05.2013

Güneş’ini kaybettiysen eğer,

Karanlıkta yürümeyi öğrenme vaktin de gelmiş demektir.

Bundan sonra doğacak hiçbir Güneş,

O Güneş gibi olmayacak.

İçini ısıtmayacak , yüzüne çarpmayacak !

Bir kız çocuğu gibi elinden tutmayacak.

Gömdüler onu,

Daha doğmadan…

Katili belli.

Oysa geceleri üstümü bile örtmüyordum

Sabahın Güneş’iyle ısınmak için…

Bundan gayrı gece uzun.

Hangi yalancı koynuma girip ,

Bir parıltı için dil dökse de

Kandıramaz beni.

Hiçbiri O’nun kadar beklenen,

Benim kadar bekleyen olamaz.

Sen , O’nun katili !

Güneş’i balçıkla sıvamadın belki ama ,

Bu kaçıncı müebbet . kaçıncı mezar ?


                                                                              Tolga Gündoğdu

GÜN                  

Gün, dündür

Seni kaybettiğim gündür.

Bırakırken ardımda tüm hayatımı,

Görünmesin gözyaşım,

Kirlenmesin erkekliğimiz diye

Sana son kez dönüp bakamadığım gündür.

Gün, bugündür

Gelişine de gidişine de

Ağızlar dolusu küfürler ettiğim,

Hele o yanındaki sahte Jön Türk’ün

‘’emanete hıyanet’’ dersini ezber ettiğim,

Yokluğuna meyhoş,

Var olabilmene sarhoş olduğum gündür.

Gün, yarındır

Yeni güneşlerin doğduğu,

İlk kez bebek olanların ağladığı gündür.

Pencereme konan kuşun,

İlk kez yeşeren saksımın günüdür.

Gün yarındır,

Yarının dünü yoktur…

                                                                                 Tolga Gündoğdu

http://www.kalabalikdergi.com/dergi-arsivi/kalabalik-dergi-sayi-3.html

Gidelim

Gidelim buralardan

Kuralım kızıl bayraklı vatanımızı

Ordumuz bir kızılçam ormanı,

Halkımız karıncalar ,kuşlar.

Gidelim buralardan

Kastların olmadığı yerlere

Geziler düzenleyelim

Korkmayarak,medenice…

Gidelim artık

Sana şarkılar söylemeliyim

Ay ışığının gözlerine düştüğü gün

Kırmızı kanatlı kuşlar senfonisi

Fısıldayacak derin derin ismimizi…

                                                                                                     Tolga GÜNDOGDU

DENİZKIZI

Çocukluğumu değil,

Beni sev denizkızı.

Dönüp bir daha baktığın gibi

Bakıp bir daha sev.

Rüyalarımda olduğun kadar

Yastığımda yer kapla.

Sözlükteki adın kadar ulvi

Sena kadar güzelsin.

Bense Platon kadar platonik,

-Famous Ghost Town- kadar ıssızım.

Sabahları bayramlık bir çocuk,

Akşamları seküler bir sermestim.

Bilahare denizkızı;

               Omuzlarımda kuru bir umut,

              Hala ağırlığı eksilmedi.

             Şayet bir gün,

            Ege’nin kıyılarında

           Davullar çalarsa;

          Üç harfliler değil

         Oynayanlar Efeler olacak !

                                                                                Tolga GÜNDOGDU

http://www.kalabalikdergi.com/dergi-arsivi/kalabalik-dergi-5-sayisi.html

     CENNET

Ela bir merih cenneti

Kalbimin kıyısında

Etrafı tohum tohum

Etrafı fidan fidan

Sahipsiz,

Kilit vurulmuşçasına…

Dönüş bileti yok

orda boy boy oteller vardır

orda kapılar toprak

orda anahtarlar taştır

küllerinden doğmuş ela gözlü bir çiçektir komşun

orda sadece türküler söylenir

kayıp bir kız çocuğudur hükümdarı

adresi yanlış ,

Ela bir merih cenneti

Ömrümün kıyısında…

                                

                                                          Tolga GÜNDOGDU

Berkin’e

Resmen intihar ,

Halen ciğerlerinde soluduğun o yeşil.

İnce hastalık seninkisi

Sana da bu yakışırdı.

Bıyıkların sararmış

Burnunda tütüyor hala o ekmek.

Korkma,

Hala bir ben biliyorum altına şiirler yazdığın taşları.

onlar hep aynı yerdeler

hala o uçurumun kenarında.

Niçin bu yeşil ?

Yetmedi mi sana içirdiğim üzümler ?

Isıtmadı mı üstündeki yeşil parkan ?

Gözlerime de mi bakmadın , a çocuk !

Son mektubumu da okumamışsın :

‘’  Uyan,

Yeşil mumlar sönene dek vaktimiz var.

Edilecek kavgamız,

Çekilecek halaylarımız var. ‘’

Uyan çocuk

Ağlayacak başka müjgan kalmadı.

                                                      

                                                                                                                Tolga GÜNDOĞDU

http://www.halkinsesi.tv/index.php/duyurular/14046-okurlarmzn-iirlerini-paylayoruz.html?start=5

BEKLEMEK

Bekle hasretim,bekle

Kanatlarım kopsa da gelirim

Uçamam belki göğünde ama,

Yatarım göğsünde mışıl mışıl.

Bekle güzel derdim,bekle

Sana en saf halimle geliyorum yine

O humarlı gecelere alışığız

Sen sev , ben dem vururum elbet.

Bekle,bir daha bekle

Benim seni beklediğim gibi

Kapını aç,perdeni arala

Öyle bekle,

Öylece bekle…

                                                                   Tolga GÜNDOĞDU

                     AN ve MAZİ                                 19.03.2012                               

Karamsarlığın karasında yüzerken bu gece,

Gökten güneş düşse renklendiremez beni.

Gamzemin yerini unuttuğum bu demler

Ne varsa üstüme geldi gümbürdercesine...

Halihazırda bir burukluk var elimde

Ne şükran ne de bir pişmaniyet...

Böyle olsun istedik ve oldu.

Çünkü;

Saniyede iki kuruş atan kalbin,

Kaldıramazdı bendeki mücevheri

Şeytana uyduğun gün ,

Kesmiştim aslında biletini.

Ama ne hacet ola ki

Bir daha dedim,bir daha !

Gel ,gir şu gönlümdeki aşiyana

Tapusu benden , köşkü senden dedim

Fena mı ettim ?

Fena etmişim.

Çünkü;

Sen gönlümdeki aşiyanda ötecek bir serçe değil,

Mevsim değiştikçe sıcağa göçen bir kara saganmışsın.