Bir Mektup Bir Öğüt
Kapatmak
istiyorlar beni anne,
Yağmurla
toprağın koklaşamadığı yerlere.
Gecenin tüm
güne zulmettiği,
O plastikten
de öte beton yığınlarına…
Haykırmak
isterken sevdanın asıl adını,
Yalanın
diğer adıyla şarkılar dinletiyorlar.
Toprağım yeşermesin
diye gözlerimi kapatıyorlar anne,
su bile
vermiyorlar…
Ama, ne o
nice kıvılcımların sığındığı mağarayı,
Ne de
önündeki ateşi biliyorlar…
Tanımıyorlar
bizi,
Kendi
tanrılarını anlatıyorlar sadece.
Ve bu büyük
BEYlerin derdi, beyinlerimizle anne.
Ya beynimizi
yiyorlar,
ya da
beynimizi akıtıyorlar.
Demem o ki
anne,
Pir’den
başka bir yol varsa,
O da o yolun
devamıdır,anla anne…
Tolga Gündoğdu
