Berkin’e
Resmen intihar ,
Halen ciğerlerinde soluduğun o yeşil.
İnce hastalık seninkisi
Sana da bu yakışırdı.
Bıyıkların sararmış
Burnunda tütüyor hala o ekmek.
Korkma,
Hala bir ben biliyorum altına şiirler yazdığın taşları.
onlar hep aynı yerdeler
hala o uçurumun kenarında.
Niçin bu yeşil ?
Yetmedi mi sana içirdiğim üzümler ?
Isıtmadı mı üstündeki yeşil parkan ?
Gözlerime de mi bakmadın , a çocuk !
Son mektubumu da okumamışsın :
‘’ Uyan,
Yeşil mumlar sönene dek vaktimiz var.
Edilecek kavgamız,
Çekilecek halaylarımız var. ‘’
Uyan çocuk
Ağlayacak başka müjgan kalmadı.
Tolga GÜNDOĞDU
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder